Droga do komórki pozostaje zamknięta

Dlaczego w rodzinnych (wrodzonych) postaciach hipercholesterolemii stężenia LDL są aż tak duże? Zgodnie z naturą krą­żące we krwi cząsteczki LDL łączą się z określonymi białkami na powierzchni komórki, czyli z tak zwanymi receptorami. Te białka „wpływają” razem z LDL do wnętrza komórki, gdzie mają najróżniejsze zadania do wykonania. Potem białka receptorowe wycofują się z powrotem do błony komórkowej i łączą się z kolejnymi cząsteczkami LDL. W ten sposób wy­twarza się obieg procesów syntezy i rozpadu cząsteczek lipidowych. Cholesterol jest wytwarzany w organizmie, głównie w wątrobie, a także przyjmowany z pożywieniem, przedosta­je się do krwi, a stamtąd do komórek. I znów cholesterol jest produkowany, spożywany i ponownie trafia do komórek. W prawidłowych warunkach cholesterol LDL krąży we krwi około 60 godzin. Najpóźniej po takim czasie trafia do komó­rek zgodnie ze swoim przeznaczeniem.

U chorych taki system krążenia cholesterolu nie funkcjo­nuje. W większości przypadków chorzy nie mają receptorów dla LDL. Niekiedy receptory wprawdzie są, jednak nie pracu­ją tak, jak powinny. W każdym razie efekt jest taki sam: LDL nie może wniknąć do wnętrza komórki i pozostaje we krwi, co stanowi stałe zagrożenie dla osoby z takimi zaburzeniami.

Wprowadzenie cząsteczek LDL do komórki nie jest jedy­nym, lecz najbardziej efektywnym sposobem usuwania chole­sterolu z krwiobiegu, jakim dysponuje organizm. W normal­nych warunkach około dwóch trzecich cholesterolu LDL opuszcza krew właśnie w ten sposób. W heterozygotycznej postaci hipercholesterolemii dotyczy to 50% LDL. W homo- zygotycznej postaci hipercholesterolemii ta droga usuwania LDL z krwi jest zamknięta. Czas przebywania cząsteczek LDL we krwi wydłuża się ponaddwukrotnie.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.